Kuat


Salam maghrib semua.

Aku nak kuat. Boleh tak? Bukan kuat yang sado tu. Aku nak kuat hati, kuat membenteng hati dari kena panah dunia. Aku nak kuat hadapi masalah hidup aku. Aku nak kuat. Kenapa susah sangat nak kuat? Macam mana nak kuat? Aku tak faham macam mana seseorang tu kuat. 

Orang kata, aku kuat orangnya. Tapi, aku tak nampak diri aku kuat. Macam mana dia orang boleh fikir aku kuat? Macam mana dia orang boleh tafsir aku sebagai seorang yang kuat? Aku tak faham. Sebab pada aku, aku tak kuat. Sebab, kuat aku cuma kat luar je. Mungkin sebab aku tunjuk muka tak bereperasaan mereka anggap aku kuat. Tapi sebenarnya aku tak. 

Masalah yang aku hadapi sedikit sedikit memakan jiwa aku. Aku tak selesaikan masalah aku biasanya. Aku lari dari masalah aku. I know that already. I have been running in my entire life from problems. Why? Why am I running away. Aku tahu lari dari masalah tak akan menyelesaikan masalah. Aku tahu. Tapi apa patut aku buat? Aku tak kuat lawan masalah aku. Aku tak tahu macam mana nak jadi seorang yang optimis. Aku tak daya nak bangkit jadi orang yang mampu hancurkan masalah dia. 

Kuat, tabah. Aku tak rasa aku begitu. Pernah juga mereka katakan aku tabah. Tabah hadapi ujian. Tapi, aku tak rasa begitu. Apa yang dimaksudkan tabah sendiri pun aku tak tahu. 

Aku kena kuat. Banyak lagi rintangan hidup yang menunggu aku di masa akan datang. Aku kena tabah. Sebab bermacam lagi jenis masalah yang akan aku hadapi. Aku kena cuba. Walau kadang aku akan jatuh, tapi aku harap kala itu aku dapat bangkit semula. Bangkit bukan dengan sendirinya. Aku tahu ada yang akan bantu aku untuk bangkit melawan musuh jiwa ku. 

Aku nak kuat. Aku kena kuat. Aku kena tabah. Tuhan tolong aku.
 

Template by BloggerCandy.com